Copy
Vier jaargetijden - Hospice Wijchen

Editie ZOMER 2021:

  • Voorwoord
  • Als nieuwe vrijwilliger in Hospice Wijchen
  • Vrienden van het Hospice en Thuiswaken
  • Het jaar 2020, hoe kijken we terug?
  • Denker des Vaderlands
  • Witte dá
  • Attent
  • Gedicht

Nieuws en

achtergronden van

Thuiswaken en

Hospice Wijchen


Blijf op de hoogte
Facebook
 

Website
www.hospicewijchen.nl

 

Redactie
redactie@hospicewijchen.nl

Voorwoord 

De zon schijnt op het moment dat ik dit voorwoord schrijf. Ik weet niet hoe het met u is, maar ik was er erg hard aan toe om de zon weer te zien en vooral te voelen. Ik was er nog meer aan toe dan andere jaren, omdat de afgelopen tijd nog altijd getekend was door de coronapandemie én omdat het voorjaar vooral koud en nat was. De nieuwe zonnestralen geven hoop. Ik koester de hoop dat we in Nederland de coronapandemie samen onder controle krijgen en dat ook wij in ons hospice de coronamaatregelen kunnen versoepelen en zelfs afschaffen. Ik koester ook de hoop dat onze gasten en hun naasten kunnen genieten van de tuintjes bij het hospice en de vrolijkheid en warmte van de zon. Alle kleine beetjes dragen bij aan het samen kunnen beleven van de laatste dagen. En ik koester de hoop dat onze vrijwilligers weer meer kunnen waken in de thuissituatie. Het lijkt wel alsof men door de corona vergeten is dat Thuiswaken Wijchen, zowel voor overdag als ’s nachts, vrijwilligers heeft die thuis kunnen waken en ook daar kunnen steunen in de laatste dagen van het leven. 

In het verhaal van Titia, een van onze nieuwe vrijwilligsters, leest u hoe het is om in ons hospice aan de slag te gaan. Onze vrijwilligers bieden de gasten warmte, zorg, aandacht, een luisterend oor en zeker ook een lach. En onze vrijwilligers krijgen hier veel voor terug van de gasten en hun naasten. Wat een mooie bijzondere wisselwerking is dat toch. Wat mooi ook dat er vele Vrienden zijn van Hospice en Thuiswaken Wijchen die bijdragen om ons werk mogelijk te maken. Ook het bestuur van de Stichting Vrienden bestaat uit vrijwilligers. Dank aan de twee, Geer en Richard die na hele lange inzet voor de “Vrienden” afzwaaien uit het bestuur.    

In een samenvatting van mijn hand neem ik u mee door het jaarverslag over het bijzondere coronajaar 2020. Het was een moeilijk jaar voor velen en ook voor ons als organisatie. Maar het was zeker ook een jaar vol veerkracht en verbinding. Het is mooi om ervaren te hebben dat de veerkracht van alle vrijwilligers en medewerkers van Hospice en Thuiswaken Wijchen ons door deze moeilijke coronatijd heen geholpen heeft en nog steeds helpt. 



En als u in de zon zit, neemt u dan ook even de tijd om de filosofische gedachten van Harrie over wil en verlangen tot u door te laten dringen? Het onderwerp sterven is nooit een prettig onderwerp om in gedachten te nemen. Maar het is wel iets waar we allemaal, zonder uitzondering, mee te maken krijgen. Wij maken mee met onze gasten, cliënten en hun familie dat ieder hier op geheel eigen wijze mee omgaat. Uit het rapport van de rekenkamer lezen wij dat over het algemeen te laat nagedacht en gesproken wordt over de wensen voor de laatste dagen van het leven. We geven u daarom enkele gedachten hierover mee zodat u hier, geheel op uw eigen wijze, misschien iets aan heeft.

Het gezegde is “Hoop doet leven” en dat is ook zo. Wij ervaren bij ons Hospice en Thuiswaken dat ook bij de laatste fase van het leven bijzondere vormen van hoop en veerkracht horen.  

Ik wens u voor deze zomer zonnige dagen, hoop om te koesteren en ook veerkracht voor wat er op uw pad komt. 

Tjitske Huender
Directeur

Als nieuwe vrijwilliger in Hospice Wijchen


Er werd me gevraagd een stukje te schrijven over het hospice en de cursus en hoe het is als nieuwkomer. Nou, heeeeeel anders dan ik me had voorgesteld! Ik verwachtte een soort ziekenhuisgang, lang en letterlijk doods. Toen ik er voor het eerst kwam voor de kennismaking met het hospice en een rondleiding van Tine (coördinator) kreeg, floepte ik eruit: jeetje dit had net zo goed een kinderopvang kunnen zijn. Zoveel frisse kleuren, bloemen en zoveel gelach overal. Wat fijn dat het zo kan! 

Een van de eerste blunders die ik maakte was met een nieuwe gast van het hospice…. Ik had hem nog niet gezien en hij kwam terug van een wandeling . Ik maakte de deur open en vroeg hem of hij hier bekend was en even zijn gegevens op wilde schrijven vanwege de coronavoorschriften… Hij antwoordde: "ik heb hier een kamer… ooops…".

De nieuwkomers zoals ik kregen ook een basiscursus en dat was fijn. Het was fijn om bij te leren maar vooral ook om de mensen achter het fotootje op het naamplaatje te leren kennen. Te horen en te zien in plaats van kijken en luisteren alleen. Heel verfrissend om te merken dat we allemaal iets komen brengen maar ook zeker halen. Dat we vaak door onze rugzakjes de keuze maakten om vrijwilligerswerk te gaan doen bij het hospice, dat we het daardoor kunnen. De cursus geeft ons ook inzichten in alle bijkomende klachten bij bepaalde ziektebeelden. Karina (verpleegkundige) heeft zoveel geduld om alles onwijs goed uit te leggen en heel heel veel vragen te beantwoorden.



Het is fijn om iets te mogen en kunnen betekenen voor iemand die weet dat hij of zij gaat sterven. Om de laatste dagen, weken, maanden wat extra kleur te mogen geven. Om, zoals een meneer zei: “de buitenwereld bij hem te brengen en het niet alleen over zijn ziekte en doodgaan te laten gaan”. Om te luisteren, om er alleen maar te zijn. Om iets lekkers te maken of te brengen. Er zijn zoveel manieren om iets te mogen betekenen. Zelfs even lekker uitgebreid douchen en verzorgen. Ik voel me verrijkt dat ik bij deze groep vrijwilligers mag horen. Dankbaar dat de mensen het fijn vinden als ik binnen kom. Met een lach en een traan deze intieme tijd mee te maken waarin inderdaad nog veel gelachen wordt, vind ik heel bijzonder. 

En dan hoor ik dat het vanwege corona nog lang niet is zoals het was, dat belooft nog vele fijne dienstjes in het hospice! 

Warme groet,
Lae-titia Giling (Titia G, Tiets)

Vrienden van het Hospice en Thuiswaken







Wijzigingen bestuur
In 2021 nemen twee mannen van het eerste uur afscheid van het bestuur van de Stichting Vrienden Hospice & Thuiswaken Wijchen. Geer Verbiezen, jarenlang onze secretaris, heeft na 8 jaar besloten zijn functie over te dragen per 1 januari 2021. Ook Richard Binnendijk die vanaf het begin de functie van penningmeester vervult, stopt per 1 juli dit jaar. Anja van Baardewijk is de nieuwe secretaris en Mart de Bruijn wordt de nieuwe penningmeester. Meer lezen: https://02.pm/eSTxa

 
Geer en Richard

Jaarverslag 2020 Vrienden Hospice & Thuiswaken Wijchen
Net als andere jaren heeft het bestuur weer het jaarverslag vastgesteld. Ondanks het Coronajaar kon de Vriendenstichting dankzij de bijdragen van certificaathouders, vrienden (donateurs) en spontane acties in de Wijchense gemeenschap zorgen dat de kosten voor het Hospice gebouw betaald kunnen worden. Ook heeft de Vriendenstichting aan het Hospice een bedrag van ruim €7.000 ter beschikking gesteld uit de gift van de Roparun-actie. Dat geld werd o.a. besteed aan de vervanging van tuinmeubilair voor de gasten van het Hospice Wijchen.
In 2020 werd ook gestart om het aantal vrienden/donateurs op pijl te brengen. De eerste actie leverde direct al 50 nieuwe vrienden op en meer dan 80 extra spontane giften!! De vele Wijchense bijdragen -groot en klein - zorgen voor een stevig financieel fundament voor het draaiende houden van het Hospice en Thuiswaken Wijchen. Meer lezen: https://02.pm/Wmha8

WORD VRIEND! OP NAAR DE 500!!
De Stichting Vrienden van Hospice & Thuiswaken Wijchen is vanaf het begin van het ontstaan bezig met fondsenwerving. Dankzij vele giften uit de Wijchense samenleving kon het gebouw en de inventaris van het Hospice gefinancierd worden. Maar sindsdien zorgt de Vriendenstichting ook voor het voortbestaan van het Hospice aangezien niet alle kosten door de overheid of de zorgverzekering worden betaald. Maar we kijken ook verder vooruit. We worden steeds ouder en hebben soms hulp nodig aan het einde van ons leven. Met die wetenschap sparen we voor een extra kamer op termijn in het hospice.  Om de financiële basis van het Hospice gezond te houden zijn we gestart met de vriendenwerfactie WORD VRIEND! Een digitaal aanmeldformulier vind je hier: https://02.pm/kyJ2T

We hopen dat we van de 286 vrienden/donateurs en certificaathouders in 2019 kunnen groeien naar een totaal van 500. In het coronajaar 2020 is de teller geëindigd op 340!! Maar we gaan dus door en komen met nieuwe acties. Jouw steun is belangrijk!  Meer lezen: https://02.pm/vzWUw

Het jaar 2020, hoe kijken we terug?

Het opmaken van het jaarverslag en de jaarrekening over het afgelopen jaar gebeurt in alle organisaties en zo ook bij Hospice en Thuiswaken Wijchen. Aan de hand van dit jaarverslag nemen we u in vogelvlucht nog even mee door het jaar 2020.

We zijn het jaar 2020 gestart met een jaarplan vol ambities en een programma vol feestelijke lustrumactiviteiten. Hospice Wijchen bestond in 2020 vijf jaar en het thuis waken in Wijchen maar liefst dertig jaar. Het jaar 2020 kreeg in maart alleen totaal onverwachts een bizarre wending. De wereld raakte in de ban van de COVID-19 pandemie en dat raakte ook ons bij Hospice en Thuiswaken Wijchen. Net als iedereen probeerden we door te gaan en tegelijkertijd zoveel mogelijk de veiligheid van onze gasten, cliënten, vrijwilligers en medewerkers te waarborgen. In april 2020 hebben we vanwege COVID-19 helaas moeten besluiten ons Hospice tijdelijk te sluiten en het Thuiswaken even stil te leggen. We zijn vol aan de slag gegaan met het managen van de crisis en de impact daarvan. We hebben ingezet op veiligheid door middel van afspraken, richtlijnen en beschermende materialen, op de samenwerking met de ZZG Zorggroep en in de regio, op de werving van nieuwe vrijwilligers en de binding met alle bestaande vrijwilligers. In contacten in Netwerk Palliatieve Zorg Zuid Gelderland en samen met onze landelijke koepelorganisatie VPTZ-Nederland hebben we aandacht gevraagd voor de positie van de vrijwilligers in de palliatieve zorg. Na een tijdelijke stop zijn we in september 2020 weer opengegaan en hebben we vanaf dat moment continuïteit gerealiseerd in de dienstverlening in het hospice en het aanbod van thuis waken.



In totaal hebben we in 2020, drie cliënten kunnen voorzien van ondersteuning thuis met in totaal 48 waakuren. De aanvragen voor thuiswaken zijn na de tijdelijke stop helaas nauwelijks nog weer op gang gekomen. In het hospice hebben we in 2020 in totaal 19 gasten kunnen bijstaan in hun laatste dagen. Uit de evaluaties met familie horen we dankbaarheid: “ga zo door” en “geen tips”. Bij de vraag naar algemene tevredenheid geeft 92,9% de keuze “altijd” aan en het gemiddelde rapportcijfer is een 9,4.

Het totaal aantal vrijwilligers dat in 2020 aan ons verbonden was is 110. Een kleinere groep vrijwilligers heeft met tomeloze inzet in het hospice continuïteit geboden vanaf september. Anderen wachten nu nog met smart op de coronavaccinatie, om daarna weer met volle inzet aan de slag te gaan.  



De coronacrisis beheerste een groot deel van het jaar 2020, maar we hebben ook nog de nodige andere dingen kunnen realiseren. Op de website vindt u een film met een beeld van Hospice en Thuiswaken Wijchen, die in het kader van het lustrumjaar is gemaakt. Met dank aan een financiële bijdrage van de Stichting Roparun hebben we een eigen douchestoel aangeschaft, zijn alle kamers en de grote tuin voorzien van nieuwe tuinmeubels en is de garderobe verbouwd tot een hygiënische opbergruimte. De periode van sluiting is door de hardwerkende klus- en tuinvrijwilligers gebruikt om het gebouw van het hospice van binnen helemaal op te knappen en te schilderen. Het gebouw zag er nog altijd als nieuw uit en oogt nu nog weer nieuwer. Om het geheel nog wat meer warme kleur te geven zijn op de deuren van de gastenkamers kleurige schilderingen aangebracht. 

Hospice en Thuiswaken Wijchen is in belangrijke mate afhankelijk van de subsidie van het ministerie van VWS en van giften en donaties. Doordat de subsidie wordt bepaald op basis van het aantal opnames in het hospice en het aantal cliënten thuiswaken over de voorgaande jaren, heeft Covid-19, ondanks de sluiting, slechts een beperkte een directe impact op de baten van onze stichting in 2020. Wel hebben we inkomsten gemist uit de eigen bijdragen van gasten en daarvoor een tegemoetkoming gekregen van de Gemeente Wijchen. Er is nog geen helderheid over het effect van de coronacrisis op de subsidie van VWS in de toekomst. Reden temeer waarom de stichting Vrienden van Hospice Wijchen zich enorm blijft inspannen om donateurs en vrienden te vinden die met hun financiële bijdragen ons werk mede mogelijk maken. Dit heeft ons in 2020 een mooi aantal nieuwe vrienden gebracht, maar vrienden heb je nooit genoeg.
 
De steun van de Wijchense samenleving is onveranderd voelbaar. Veel nieuwe vrijwilligers beantwoordden onze oproep om in deze moeilijke tijd te komen werken in het Hospice en zij zijn gebleven. Van nabestaanden van onze gasten en cliënten, maar ook van anderen die het hospice en thuiswaken een warm hart toedragen zijn er ook in 2020 prachtige giften en donaties ontvangen. Klein en groot, ze worden allemaal erg gewaardeerd. 

Het jaar is afgesloten met de realisatie van een herdenkingsmonument in de tuin van het hospice. Hier kunnen geliefden even stil staan bij hun dierbare die in het hospice is overleden, door een klein herdenkingssteentje bij het monument te leggen. Het monument zal ons ook altijd herinneren aan het bijzondere jaar 2020 en is er ook voor allen die een dierbare zijn verloren aan het coronavirus. 
Op onze website www.hospicewijchen.nl kunt u het volledige jaarverslag over 2020 lezen. Voor degenen met affiniteit voor de cijfers is daar ook de jaarrekening 2020 te vinden.

Tjitske Huender

Denker des Vaderlands

De eretitel Denker des Vaderlands is een initiatief van Stichting Maand van de Filosofie en wordt sinds 2011 elke twee jaar verleend aan een gerenommeerd denker. Er is geen officiële taakomschrijving voor de Denker des Vaderlands, de opdracht mag naar eigen goeddunken ingevuld worden. Toch hebben alle Denkers tot nu toe iets gemeen. Zij houden zich allen weldoordacht bezig met de actualiteit en plaatsen de hectiek van het nieuws in een groter verband. Op die manier verdiepen zij niet alleen de actualiteit en het publieke debat, maar maken zij de filosofie ook aantrekkelijk voor een breed publiek.

Waarschijnlijk de bekendste Denker werd René Gude. In zijn periode, 2013 – 2015, was hij niet alleen een graag geziene gast in De Wereld Draait Door, maar wisten alle media hem vaak te vinden. René Gude was een publieksfilosoof die interessante gedachten van grote voorgangers vertaalde naar een groot publiek. En dat kon hij goed. Een boeiend spreker in begrijpelijke taal. Hij sprak vaak over de dood. Een onderwerp waarbij veel mensen afhaken. Toch bleef zijn publiek geboeid kijken of lezen want hij vertelde niet alleen wat filosofen, achter hun schrijftafel, daarover bedacht hadden. Hij maakte zijn verhaal persoonlijk. Vertelde ook wat dat voor hem betekende: hij was ongeneeslijk ziek en zou in 2015 overlijden. Zijn les voor ons is als volgt: Juist als de dood voor de deur staat, blijken filosofische vaardigheden handig om de gemoedsrust te bewaren. Als je goed over de inrichting van je leven hebt nagedacht, hoef je op het eind niet nog van alles goed te maken. Wie een beetje nadenkt, hoeft zich ook niet te verliezen in bozige theorietjes over het bittere lot dat je treft. Natuurlijk, dat soort sombere emoties zijn er wel, maar je kunt leren om ze niet kunstmatig, door verkeerd gebruik van je verstand, te verlengen.



In Maart 2021 begon Paul van Tongeren zijn periode als Denker des Vaderlands. Hij  is emeritus hoog- leraar wijsgerige ethiek van de Radboud Universiteit. Een academisch filosoof dus. Toch houdt hij zich al ruim twintig jaar intensief bezig met publieksfilosofie. Zijn populairste werk publiceerde hij in 2013: Leven is een kunst. 

Hij ziet zijn taak als ‘Denker’ als volgt: Ik wil me richten op ‘nadenken’. Nadenken impliceert wat mij betreft tenminste twee dingen. Ten eerste en vooral: een stap opzij doen, even tijd nemen, afstand nemen, eerst even nadenken voordat je gaat praten. En ten tweede: de geschiedenis van het denken serieus nemen. Denken bestaat deels uit na-denken wat anderen voor-gedacht hebben. 

De ideale gast van een talk-show zal zich zo niet presenteren. Een gevatte one-liner of ludiek tussendoortje met de side-kick zit er niet in. Het ‘nadenken’ van Paul van Tongeren komt tot zijn recht in een artikel in een krant of tijdschrift. En dat deed hij op 30 april met een lang betoog in de Volkskrant. Zes jaar na René Gude wordt de dood weer een belangrijk onderwerp voor de Denker des Vaderlands. En hij springt vol in het diepe…

Autonomie klinkt mooi, maar hoe kun je echt zeker weten dat je wilt sterven? Dat is de titel van het betoog waarin hij ons tot nadenken zet over de argumenten die naar voren komen in de discussie over “de laatste wil”. Oftewel zelf de regie hebben over het eigen leven en eigen levenseinde. Wij kennen allemaal mensen, of verhalen over mensen, die niet meer willen leven, voor wie verder leven alleen maar lijden is. Daar kun je niet onverschillig aan voorbijgaan stelt hij: “je moet iets doen maar wat”? Het is onmogelijk zijn hele betoog samen te vatten in mijn resterend regels, wel wat mij zo frappeerde: het verschil tussen willen en verlangen. Het verlangen wordt beheerst door de wetten van de natuur. ‘Van nature’ verlangen we naar eten, drinken, slaap, liefde enz. Allemaal zaken waartoe we nu eenmaal worden aangetrokken. De oude Griekse filosofen begrepen al hoe verlangens werkten. Echter de vrije wil was hen onbekend. Die werd ‘ontdekt’ door de vroeg-christelijke kerkvaders. Zij vroegen zich af hoe de mens kon zondigen als hij wordt geleid door de rede en de verlangende natuur? Hij zou zich kunnen vergissen, maar niet tegen beter weten in handelen. Het is Augustinus die zich afvraagt hoe het toch mogelijk is dat hij iets slechts doet zonder dat het ergens goed voor is. Hij ontdekt de wil als het vermogen dat zichzelf leidt en bepaalt. Willen is niets anders dan zelfbepaling.



En er is nog een verschil tussen wil en verlangen. ‘Verlangen’ is op iets gericht. We hebben zin in het aantrekkelijke en worden afgestoten door het afstotelijke. Maar de ‘wil’ bepaalt of we aan dat verlangen toegeven. Paul van Tongeren constateert nu dat in het hedendaags taalgebruik de begrippen ‘willen’ en ‘verlangen’ gaan samenvallen. Doorgaans willen we ook wat we verlangen maar er zijn situaties waar de ‘wil’ zich niet op dat verlangen kan verlaten. Bijvoorbeeld als we moeten kiezen tussen onvergelijkbare zaken: zoals tussen een langer leven met pijn en ongemak of een korter leven zonder. Bij deze keuzes, waarin de wil zich niet kan laten leiden door het verlangen, maar het zelf alleen moet doen, zal altijd de twijfel toeslaan.

Hij sluit af met de oproep om te erkennen dat de keuze tussen dood en leven een probleem is dat je niet kunt oplossen. Daarom moeten we voorkomen dat we van mensen die in dat probleem terechtgekomen zijn weglopen, hetzij door te denken dat we hun probleem hebben opgelost, hetzij omdat we het toch niet kunnen oplossen.

Paul van Tongeren zullen we in de komende twee jaar nog vaak tegenkomen. (Niet in talkshows). Als een goedmoedige vader: “Mooi jongen. En heb je dáár ook aan gedacht?”

Nadenken en praten over sterven is belangrijk zodat we voorbereid zijn als die tijd komt. Voor ons zelf en omdat we dan een steun kunnen zijn voor wie gaat sterven. Zoals we nu gelezen hebben: er zijn filosofen die ons daarbij kunnen helpen.

Harrie 
    
Van en over René Gude zijn meerdere boeken beschikbaar. Op YouTube vindt U boeiende interviews. Het artikel van Paul van Tongeren vindt u op de website van de Volkskrant. En ook op YouTube zijn presentatie als Denker des Vaderlands.

Witte dâ

Het blijkt dat vrijwilligers in de palliatief-terminale zorg helaas geen mogelijkheid hebben op extra voorrang in de vaccinatiecampagne. We zijn benoemd tot bijzondere zorgverleners, maar de periode dat die gevaccineerd kunnen worden loopt ongeveer gelijk met de leeftijdsgroepen waarin de meesten van ons zitten. Wel jammer want als er een hoge vaccinatiegraad is onder de vrijwilligers zouden de beperkende maatregelen in het hospice eventueel eerder versoepeld kunnen worden.

Steeds meer stenen van het herinneringsmonument krijgen namen. Inmiddels hebben ruim 200 gasten een steentje gekregen in het monument. De families worden door de coördinatoren uitgenodigd om zelf een steen voor hun overleden dierbare te komen beschrijven en plaatsen. Ze ervaren het als zeer waardevol dat zij een steentje mogen bijdragen aan dit monument en dat hun dierbare een blijvend plekje bij ons heeft gekregen. Er wordt bij het monument nagepraat en er worden mooie herinneringen gedeeld.



De kookgroep heeft met Pasen een mooie en vooral lekkere paas High tea verzorgd voor onze gasten en hun dierbaren. Normaal verzorgt de kookgroep een prachtig lopend buffet, helaas was dat dit jaar vanwege corona niet mogelijk. Met deze creatieve en smakelijke oplossing hebben onze gasten, in kleine kring, op hun eigen kamer toch kunnen genieten van de paasdagen.



Vanwege de pandemie was de basistraining van de nieuwe vrijwilligers uitgesteld. Inmiddels is die gelukkig weer opgestart. We zijn immers een professionele vrijwilligers organisatie. We hebben de groepen kleiner gemaakt en er hebben twee bijeenkomsten digitaal plaatsgevonden. De eerste groep sloot de basistraining eind mei af en de tweede trainingsgroep startte in het pinksterweekend. In totaal leiden we 17 nieuwe vrijwilligers op! De basistraining bestaat uit verschillende onderdelen. Twee zaterdagen worden door een externe trainer gegeven. Hierin worden onderwerpen behandeld zoals afstand en nabijheid, verlies, dood en rouw. Voor dit deel is de groep fysiek bij elkaar gekomen volgens de geldende maatregels. Er zijn ook twee digitale trainingsavonden, deze wordt gegeven door Karina Ten Have (palliatief verpleegkundige ZZG). Hier wordt o.a. gesproken over diverse ziektebeelden, stervensfases, palliatieve sedatie en euthanasie.

De laatste avond wordt door de coördinatoren en de directeur vorm gegeven, we bespreken dan de missie en visie van de organisatie en beantwoorden vragen.
De praktische handelingen, die nodig zijn om goede zorg aan onze gast te geven, zijn dit jaar tijdens de diensten van de vrijwilligers door de ZZG uitgelegd en geoefend.

Er begint een traditie te ontstaan: in het voorjaar komt vrijwilligster Ineke met een of twee lammetjes bij onze gasten op bezoek. Ook nu was het weer fijn om haar met twee lammetjes te mogen ontvangen. Alle aanwezige gasten hebben ervan genoten. Je merkt dat zowel de gasten als de lammetjes tot rust komen en samen genieten van dit bijzondere moment.




Naar aanleiding van Wijchen als Fairtrade gemeente hebben we even gekeken naar onze inkoop. Onze koffie en thee zijn nu volledig fairtrade.

Er was vorige maand veel ophef over het feit dat de enorme bedragen die zijn uitgegeven door het Ministerie van VWS voor de bestrijding van de Corona-crisis, financieel niet goed beheerd werden. Dat constateerde de Algemene Rekenkamer in haar  verantwoordingsonderzoek. Maar in dat zelfde rapport stond ook te lezen dat 3 van de 10 mensen in Nederland niet sterven op de plaats van hun voorkeur. Dit is bijna altijd thuis. Vinden wij belangrijk even te melden. Zelf nalezen? Klik op: Resultaten verantwoordingsonderzoek 2020 Ministerie van Volksgezondheid, Welzijn en Sport | Rapport | Algemene Rekenkamer

Harrie

Attent

We Van Pedro Willems, lokaal bekend als schrijver en dichter (inmiddels timmert hij ook landelijk aan de weg) ontvingen wij een viertal dichtbundels van zijn hand. Voor elke gastenkamer één. Hij kwam deze brengen als dank voor de goede zorgen voor zijn vader die in ons hospice is overleden.



De tuin rond het hospice staat vol met fleurige planten. Toch bleek er nog één onbeplant stuk te zijn: de rand tussen de parkeerplaatsen en het hek. Inmiddels is het opgevuld met hortensia’s en pieris dankzij de medewerking van Molenaar Jansen tuinonderhoud. 



En bij de penningmeester kwamen weer mooie giften binnen. Hier een paar voorbeelden. De verpleegkundigen van de ZZG zorggroep zien we dagelijks in ons huis. Wel verrassend dat ze ons blij maakten met een gift van €318. Of een dame die een schenking deed van €1000 met de opmerking; “hartelijke groeten”. Het Elckerlyckoor zingt en doneert ook. €100 mochten we ontvangen. Ook bij uitvaarten werd er gecollecteerd. Met al deze gewaardeerde aandacht weten wij ons gesteund.


 

Gedicht

De laatste vier regels van de tekst die Amara van der Elst uitsprak 
tijdens de Dodenherdenking op 4 mei:

niet wie harder schreeuwt
maar stiller denkt
niet wie harder schreeuwt
maar stil herdenkt
Copyright © 2021 Hospice Wijchen

Online lezen 

Voor meer informatie: info@hospicewijchen.nl
Email Marketing Powered by Mailchimp
afmelden van de nieuwsbrief