Copy
Kids-kitskindertherapie

Praktijk Kids-kitskindertherapie

De praktijkruimte van Kids-kitskindertherapie is gevestigd in een oud schoolgebouw,
dat nu dienst doet als bedrijfsverzamelpand.

Het gebouw heeft een industriele uitstraling en het is er prettig werken.
In De Pionier zijn allerlei soorten bedrijfjes gevestigd. Er is beneden een café voor de
gebruikers van het gebouw, waar ook de gasten (ouders en kinderen) iets kunnen
drinken en gebruik kunnen maken van de wifi die daar aanwezig is.

www.Kids-kitskindertherapie.nl

 

 

Meer informatie over De Pionier vind u op de website: www.depionierutrecht.nl

 

Huilen, boos zijn, ruzie
H. Van Hasselt-Mooy


Huilen, boos zijn en ruzie bij kinderen zijn gevoelens en gedragingen waarmee ouders nogal eens worstelen.
Dit boek geeft inzicht in emoties die een rol spelen bij dit gedrag en geet tips hoe met dit gedrag om te gaan als ouder.
Daarbij is er ook aandacht voor de gevoelens en gedachten van de opvoeders zelf.

Huilen, boos zijn en ruzie richt de aandacht op het belang van het zelfvertrouwen van een kind; op het (mogen) ontladen van emoties en deze niet af te reageren.
Het leren opkomen voor jezelf en rekening houden met de ander. Onmisbaar bij dit alles is, dat opvoeders openstaan voor de aanleg, de talenten en de ontwikkelingsfase van het kind.



Susan Lucassen
Integratief kindertherapeut


 

Doorbreek de boosheidspiraal
4 praktische tips 

Dirk (8 jaar) is net thuis uit school. Hij zit op de grond en speelt met zijn lego. Zijn broer Sem (10 jaar) pakt een lego poppetje van de grond waarop Dirk begint te schreeuwen. ‘Blijf daarvan af, jij pakt altijd alles van me af, het is niet eerlijk.’ Sem geeft Dirk een duw, die vervolgens schreeuwend overeind springt en terugduwt. Moeder Anja roept boos: ‘Houd eens op met dat gedoe. Jullie kunnen ook nooit eens gewoon spelen. Het wordt altijd meteen ruzie. Jullie zijn echt heel vervelend, ga maar naar je kamer!’
 
Als je doet wat je deed, krijg je wat je kreeg!
Zo gaat het vaker met de jongens. Er ontstaat onenigheid over spulletjes, ze krijgen er woorden over en dat eindigt in duwen, trekken en schreeuwen. De reactie van Anja is hier: beschuldigen (‘jullie kunnen ook nooit eens gewoon spelen’), negatief labelen (‘jullie zijn vervelend’) en uit contact (‘naar je kamer’). Daarbij krijgen de jongens ook nog eens de boosheid van hun moeder over zich heen.
 
Kan het anders?
Ja. Als je in de buurt bent, kun je al rustig ingrijpen als de eerste woorden vallen. Je kinderen hebben blijkbaar iets te leren over samen spelen. In plaats van een geïrriteerde reactie te geven, benoem je wat er volgens jou aan de hand is.
Tegen Dirk: “Volgens mij vind je het vervelend dat Sem het poppetje pakt.”
Tegen Sem: “Volgens mij wil jij graag met het poppetjes spelen.”
Hiermee geef je beide kinderen respect en een mogelijkheid om hun gevoelens te verwoorden over wat er gebeurt. Hiermee stop je de negatieve spiraal en komt er ruimte voor een andere oplossing.
Lukt het niet om meteen in te grijpen en wordt het toch ruzie, geef dan de kinderen achteraf de kans  hun gevoelens en de reden van de boosheid te verwoorden.
 
Zien, horen, voelen
Als kinderen van hun ouders zien dat ze rustig blijven en horen dat ze gewoon praten, dan wordt rustig praten en verwoorden een vanzelfsprekendheid. Als ze voelen dat hun boosheid er mag zijn en dat de ouder hen helpt om het op te lossen, durven ze de volgende keer naar een andere oplossing te zoeken.
 
4 TIPS: Wat werkt wel?
 
1. Benoem wat je ziet of hoort (zonder oordeel) 
Door gewoon te benoemen wat je ziet gebeuren geef je hen de ruimte om bij zichzelf in hun hoofd te zoeken naar de reden van de (bijna) uitbarsting. Dit geeft al rust en erkenning!
 
2. Neem een time-in
Blijf zelf rustig en creëer rust. Stap (in gedachten) even uit je eigen irritatie en haal diep adem. Vertel rustig hoe je wilt dat de kinderen met elkaar omgaan. Vraag ook de kinderen om even te gaan zitten, diep adem te halen of pas een time-in toe. (time-out is uit contact en bij een time-in blijf je in contact en in de buurt)
 
3. Blijf in contact.
Maak oogcontact met beide kinderen en zorg dat ze weer rustig kunnen spelen, desnoods ieder op de eigen plek. Zorg dat je in contact en in de buurt bent.
 
4. Geef complimenten als het (weer) goed gaat
Het lijkt zo vanzelfsprekend als kinderen fijn samenspelen. Vaak onthouden we alleen de keren dat het misgaat. Geef complimenten als het goed gaat, want dat zorgt voor positieve gevoelens bij de kinderen en een fijne sfeer.
Copyright © 2012 Kids-kitskindertherapie, All rights reserved.
Email Marketing Powered by Mailchimp