Copy

Nieuwsbrief
BOFKONT BERICHTEN - 7 

Zondag, 22 mei 2016
Lieve Vriend/Fan/Donateur van Familie Bofkont!
Hierbij de zevende nieuwsbrief Bofkont Berichten.
Veel leesplezier!

Dafne & Familie Bofkont
Het Beloofde Varkensland
BEMOEDIGEND BERICHT

Goed nieuws! Granny heeft zich ein-de-lijk overgegeven.
Ze heeft haar vorige leven achter zich gelaten.

La Mama.
De Moeder van Sjonnie.
Betsy.
Muk.
Granny.

De uitgewerkte fokzeugen die naar Het Beloofde Varkensland mochten voor een welverdiend pensioentje, reageerden allemaal verschillend op hun nieuwe leven.

La Mama bleef nog máánden op haar zij liggen alsof ze nog steeds haar biggetjes lag te zogen, de Moeder van Sjonnie dook onmiddellijk de modder in en Betsy begon zich meteen te schuren alsof haar leven er van af hing. Muk kreeg last van winter-oren. En Granny? Granny was er wel, maar ze was er ook niet.

Granny & Muk waren de eerste weken stille poppen. Ze aten, dronken, lagen in het stro, maar verder bleven ze volstrekt neutraal. Buiten de berigheid om (dan transformeerden de pensionado’s van zombies tot razende roelanden) maakten ze geen enkel contact. Op aanrakingen reageerden ze niet. Na een hele poos maakten ze een geluidje als je langs hun huisje liep. Op een gegeven moment ging dat over in bewust begroeten. De dames ontdooiden. Alsof ze langzaam ontwaakten uit een lange winterslaap.

Muk was de eerste die doorkreeg dat een welgemeende ontspanningsmassage haar in de zevende hemel kon brengen. Maar Granny taalde er niet naar.

Tot gisteren.

Tijdens de workshop lag Muk te genieten van de aanrakingen. Granny lag achter haar.
Tot ik ineens een minieme verandering in haar gezichtsuitdrukking zag.
Zag ik dat goed?

Ja dat zag ik goed. Nauwelijks merkbaar, maar toch. Gaf Granny voorzichtig te kennen dat zij het toch ook wel eens wilde proberen? Ik seinde naar Dennis en wees haar richting uit. Even later was haar eerste kennismaking met de varkensmassage een feit.

Tien jaar in de kraamkooi gelegen. Het langst van welke fokzeug in Nederland dan ook (en wie weet hoever daarbuiten).

Logisch dat je je dan in jezelf terugtrekt uit zelfbescherming. Zoals het kind dat een fantasiewereld creëert als het zich niet veilig voelt in zijn omgeving.
De enige plek waar geen ander bij kan komen.

Op Het Beloofde Varkensland is dat afsluiten van de buitenwereld niet nodig meer. Integendeel. Maar het duurde even voor Granny dat door kreeg en het los durfde te laten. Exact 5 maanden om precies te zijn. Maar nu is ze er dan toch. Wat een geluk.
Wat een varkensgeluk :-)

Fijne week allemaal!
Wordt Vervolgd.
© Dafne Westerhof / Familie Bofkont - Het Beloofde Varkensland
mail@familiebofkont.nl - http://familiebofkont.nl - http://facebook.com/familiebofkont

voorlichting & (mini)varkensvraagbaak: http://minivarkens.nl
Uitschrijven van deze nieuwsbrief? mail@familiebofkont.nl.

Email Marketing Powered by Mailchimp